Persoonlijke info

Wim van de Camp (55) is geboren in het Brabantse Oss. Zijn ouders hadden een agrarisch bedrijf. Wim volgde na de HAVO de Hogere Landbouwschool voor Tropische Landbouw te Deventer en de studie Rechten aan de Katholieke Universiteit Nijmegen waar hij in 1982 afstudeerde. Na zijn studie werd hij juridisch medewerker bij de VNG. Al op jeugdige leeftijd werd zijn belangstelling voor politiek gewekt. Hij werd lid van de KVP-Jo, de jongerenorganisatie van de KVP. In 1978 werd hij voorzitter van deze politieke jongerenorganisatie. Dat bleef hij tot 1981. Daarna werd hij vicevoorzitter van het CDJA, de politieke jongerenorganisatie van het CDA. Na de fusie op 11 oktober 1980 trad Wim toe tot het landelijk CDA-partijbestuur. Hij bleef lid van dat bestuur tot 1986.

Daarna werd hij door het CDJA kandidaat gesteld voor het lidmaatschap van de Tweede Kamer bij de verkiezingen van mei 1986. Wim werd vervolgens verkozen. In de Tweede Kamer hield hij zich aanvankelijk bezig met onderwijs. Later werd hij vooraanstaand justitie-woordvoerder. Op dit terrein ontpopte hij zich als een belangrijk strijder tegen criminaliteit. Hij schreef in 1998 de notitie ‘Grenzen stellen, kansen bieden’, waarin hij een krachtig pleidooi hield tegen het gedoogbeleid. In 1999 diende hij een wetsvoorstel in voor preventief fouilleren. Dit wetsvoorstel werd door de Kamer aanvaard. Het preventief fouilleren bleek een krachtig middel in het voorkomen van criminaliteit. Sinds juli 2009 is Wim als delegatieleider van het CDA en lid van de Europese Volkspartij (EVP) werkzaam in het Europees Parlement.  In het Parlement houdt hij zich voornamelijk bezig met Justitie en Interne Markt.

Wim houdt van het politieke (informele) debat. Hij nam regelmatig deel aan het Lagerhuis, het wekelijkse VARA-debatprogramma van Paul Witteman. Daar ontwikkelde hij zich tot een scherp debater. Wim was meerdere malen lid van het fractiebestuur van de CDA Tweede Kamerfractie. In die laatste periode was hij ook fractiesecretaris.

Als ervaren Tweede Kamerlid speelde hij een belangrijke rol bij het begeleiden van nieuwe Kamerleden. Hij fungeerde voor tientallen Kamerleden als mentor. Het ‘Klasje van Wim’ werd een begrip in politiek Den Haag.